My Cameras was Stolen

ไปบ่นกับเพื่อนๆ ใน twitter มาแล้ว
เอ็นทรีนี้เลยเหมือนเขียนล้อกับของ mk เมื่อต้นปี

โดนโจรงัดรถขโมยกระเป๋าเสื้อผ้าที่ข้างในใส่กล้องไว้ 2 ตัวครับ
จะเรียกว่างัดก็ไม่ถูกนัก เพราะไม่มีร่องรอยเลย คงจะมีวิธีไขไปได้อย่างไม่ยากเย็นมากกว่า
แถมอยู่ในมุมที่กล้องวงจรปิดถ่ายไปถึงแต่เห็นไม่ชัดสุดๆ ด้วย

Olympus E-420 ใหม่ๆ ที่เพิ่งถ่ายเล่นใน TwittBkk นั่นแหละ
แต่ยังเคราะห์ดีที่เอาเลนส์แพนเค้ก 25mm ออก แต่เคราะห์ร้ายกว่าที่เอาเลนส์ซูม 40-150mm ใส่ไปแทน
อีกตัวเป็นคอมแพ็ค Ricoh GX100 พร้อม SD card และ CF card ใหม่ๆ ที่เพิ่งถอยมา
ของ Sandisk ทั้งคู่ เพิ่งถ่ายงานศิลป์ที่พารากอนไว้เป็นร้อยรูปเลย

ที่จริงก็พอทำใจได้ ทรัพย์สินเป็นของนอกกาย แต่มันก็ยังอดเสียดายไม่ได้
มองในแง่ดีที่ยังเหลือเลนส์แพนเค้ก กล้องใหม่จะได้ซื้อ E-520 เลยแบบไม่ต้องลังเล
แถมประสบการณ์ที่ได้เข้าห้องคอนโทรล CCTV ของเซ็นทรัลลาดพร้าว
ทำให้รู้มุมกล้องหลายจุดเลย

ได้บทเรียนชัดเจนว่ากระโปรงหลังรถก็ไม่ได้ปลอดภัย
ต่อไปคงไม่ประมาท ยอมหนักแบกไปด้วยดีที่สุด

สองปีนี้ขึ้นโรงพัก 3 รอบแล้ว จักรยานน้องที่บ้านหาย (จอดพิงผนังบ้านด้านนอก
โดนปีนรั้วมายกออกไปแบบที่เจ้าของก็ยังอยู่ในบ้าน)
จักรยานรุ่นพี่ที่มาสังสรรค์ที่บ้านแล้วทิ้งจักรยานไว้ท้ายรถ Nissan NV ก็โดนงัด (จอดห่างหน้าบ้านไปสามหลัง)
คราวนี้กล้องเรา ของ 3 อย่างราคาพอๆ กันหมดเลย