นกนางนวล

อ่านคอลัมน์เชลล์ชวนชิมในมติชนสุดสัปดาห์ เค้าบรรยายอาหารที่บางปูซะน่ากินเลยอยากไปบ้าง
ยิ่งช่วงหน้าหนาวมีนกนางนวลให้ดูด้วย เคยอยากไปมานาน แต่ก็ไม่ได้ไปซักที คราวนี้สบโอกาส
ไปถึงก็ตื่นเต้นมากครับ เกิดมายี่สิบกว่าปี เพิ่งเคยมาบางปูเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้เห็นสะพานสุขตา ศาลาสุขใจ
สมใจอยากแล้ว

ไปถึงก็มีคนเต็มเลย รถจอดเต็มกลางสะพาน นกนางนวลบินกันว่อน มีกากหมูขายไว้โยนให้นกกิน
มีแบบที่เป็นมันไก่สำหรับชาวมุสลิมด้วย นกก็บินโฉบกันไปมา
ผมไม่ค่อยได้ดูนกนางนวลเท่าไหร่นัก เพราะส่วนมากดูแต่นกบ้าน นกสวน (เคยเขียนชวนดูนกในสวนรถไฟ)
นกน้ำก็ดูบ้้างสมัยอยู่ชลบุรี ส่วนมากมีแต่นกยาง พวกยางโทน ยางกรอก ยางควาย นางนวลก็มีบ้าง
แต่ไม่เคยเห็นเยอะเต็มท้องน้ำแบบที่บางปู ดูเพลินไปเลย

เดินข้ามสะพานมาก็เจอนกเข้าแถวต้อนรับ น่ารักจริงๆ มองไปเห็นมีตัวนึงผิดประหลาดกว่าชาวบ้าน
พอดูชัดๆ ก็เห็นขายาว คอยาว ตัวขาว ตีนดำ เกาะอยู่ตัวเดียวโดดๆ แบบนี้ เป็นยางโทนแน่นอน
ถ้าเพ่งดูดีๆ จะเห็นปลายปากเป็นสีดำ นั่นคือ ยางโทนน้อย ถ้ายางโทนใหญ่ปากจะเหลืองทั้งปาก
ยกเว้นฤดูผสมพันธุ์ ปากจะดำ และมีขนเจ้าชู้ยาวที่อกและหางทั้งสองชนิด